Kloddertechniek vs. een volle lijmlaag: de juiste en verkeerde manier van tegelen
De meeste tegels worden op vijf klodders lijm gezet omdat het sneller is. Waarom een volle lijmlaag telt, de rekensom die zegt dat eerst pleisteren goedkoper is, en de klop-test van 10 seconden die verraadt welke jij hebt.
Er zijn twee manieren om een tegel op een muur te zetten. De ene is snel en goedkoop om te doen en duur om mee te leven. De andere kost op de dag zelf meer tijd en gaat de hele levensduur van het gebouw mee. De meeste tegels die je ziet zijn op de snelle manier gezet, en meestal zie je het niet: je moet weten waar je naar moet luisteren.
Wat de “kloddertechniek” eigenlijk is
De sluiproute is om vijf klodders lijm op de achterkant van de tegel te zetten (één in elke hoek, één in het midden) en hem aan te drukken. De tegelzetter hoeft de tegel alleen maar te stellen over vijf contactpunten in plaats van over de hele vierkante meter van de achterkant. Het gaat veel sneller en gebruikt veel minder lijm. Op een slechte dag is het ook hoe een tegelzetter een muur “wegwerkt” die nooit goed is voorbereid.
Een volle lijmlaag is de juiste manier: lijm uitgekamd met een lijmkam-troffel zodat de hele achterkant van de tegel wordt ondersteund, zonder holtes. Bij grootformaattegels betekent dat ook de achterkant van de tegel inkammen (dubbele verlijming) naast de muur. In een natte ruimte, zeker douches, wil je een zo volledig mogelijke dekking.
Waarom de kloddertechniek meestal vóór het tegelen begint
Dit is wat de meeste mensen missen: klodderen is vaak een symptoom, niet de oerzonde. Het begint wanneer de muur of vloer nooit te lood en waterpas is gebracht.
Het werk wordt niet goed bestekt, de ondergrond wordt niet fatsoenlijk gepleisterd, de niveaus lopen alle kanten op, en de houding is “de tegelzetter werkt dat wel weg”. Dus dat doet hij, met dikke en dunne klodders lijm om te vechten tegen een muur die uit het vlak staat. De klodders zijn het stelwerk.
De test voor een vlakke ondergrond is simpel: houd een waterpas tegen de muur (horizontaal, verticaal en diagonaal) en hij moet vlak liggen, niet wiebelen. Wiebelt hij, dan staat de muur uit het vlak, en gaat iemand het verschil zo opvullen met lijm.
De rekensom: eerst pleisteren is goedkoper
Dit is het deel dat mensen verrast. Lijm is duur. Pleistermortel is goedkoop. Een muur uitvlakken met lijm is dus geld verbranden.
Ruwe Spaanse cijfers, als je de zakken los koopt:
- Een pleistermengsel (ongeveer 25 kg cement + 4 zakken zand + water, zo’n 125 kg materiaal) kost rond de €3,80 voor de zak cement en ~€1 per zak zand. Zeg minder dan €8 voor 125 kg.
- Een zak fatsoenlijke C2 S1-tegellijm kost €12–18 per zak van 20–25 kg.
Per kilo kost de lijm ongeveer tien keer zo veel als de pleistermortel. Elke extra millimeter muur die je met lijm uitvlakt in plaats van met pleister is dus weggegooid geld. De tijd nemen om de ondergrond eerst vlak te pleisteren betekent dat je daarna tegelt met een dunne, gelijkmatige laag, de kleinst mogelijke hoeveelheid van het dure spul.
Sla het pleisteren over en “vlak het uit in de lijm”, en de lijmrekening op een slechte muur of vloer loopt snel op. Het is trager, het is duurder, en het resultaat is slechter.
Waarom een holte een echt probleem is, niet alleen een afwerkingskwestie
De kloddertechniek laat de achterkant van de tegel grotendeels hol: luchtholtes achter het afgewerkte oppervlak. Dat veroorzaakt drie dingen, op volgorde van wat het je gaat kosten:
- Vocht verplaatst zich. Water vindt de holtes en loopt erdoorheen. In een geklodderde douche blijft een echte lekkage niet zitten. Het volgt de lege kanalen achter de tegels en kan op een compleet andere plek tevoorschijn komen, en een kamer aan de andere kant van de muur onder water zetten voordat iemand een druppel ziet.
- Schimmel. Opgesloten vocht in een onverluchte holte kweekt schimmel achter de tegel, waar je er niet bij kunt om te schoonmaken.
- Tegels breken in plaats van te deuken. Een tegel op een volle lijmlaag wordt overal ondersteund: laat je er een hamer op vallen, dan deuk of schilfer je hem hooguit. Een tegel boven een holte heeft niets achter zich, dus dezelfde klap breekt hem dwars doormidden. Alles wat op een holle vloer valt, breekt hem doorgaans.
Hoe je je eigen tegels controleert (10 seconden, gratis)
Je hebt geen vakman nodig om uit te vinden op welke manier je tegels zijn gezet. Klop erop: tik met een knokkel of de achterkant van een nagel over het oppervlak, zoals je op een deur klopt, van tegel naar tegel.
- Een vol, dof geluid betekent een volle lijmlaag achter de tegel. Goed.
- Een hol, trommelend geluid betekent een holte. Hij is geklodderd.
Doe een hele muur of vloer en je hoort het patroon meteen. De holle zijn degene die gaan breken, waar water achter kan lopen en die als eerste loslaten.
Hoe wij het doen
Wij nemen liever de tijd om de ondergrond te lood en waterpas te brengen voordat er ook maar één tegel omhoog gaat: de muur vlak pleisteren, hem met een waterpas in alle drie de richtingen controleren, en dan een volle lijmlaag aanbrengen. Het kost minder lijm, het wordt niet hol, en het maakt van een kleine douchelekkage geen overstroming in de kamer ernaast.
Plan je tegelwerk voor een project aan de Costa del Sol, of heb je op je bestaande tegels geklopt en klinken ze hol, neem dan contact op en we komen kijken.
¿Tienes una reforma en mente en la Costa del Sol?
Te contactamos en 24 horas para concertar la visita. Sin compromiso.